پانسمان کلاژن

پانسمان کلاژن

کلاژن که توسط فیبروبلاستها تولید می شود ، فراوان ترین پروتئین در بدن انسان است.

یک پروتئین با ساختاری طبیعی کلاژن در هر سه مرحله از مراحل بهبود زخم نقش دارد.

این امر مهاجرت سلولی را تحریک می کند و به رشد بافت جدید کمک می کند.

به دلیل خاصیت شیمیایی و تاثیر در فیبروبلاست های زخم ، پانسمان های کلاژن باعث  سازماندهی کلاژن های تازه تشکیل شده می شوند و محیطی را ایجاد می کنند که باعث بهبودی می شود.

مواد بیولوژیکی مبتنی بر کلاژن بر روی سلول های خاصی مانند ماکروفاژها و فیبروبلاست ها  در طول مراحل آبشار ی بهبود زخم تاثیر داشته و در بهبود زخم تأثیر می گذارند.

این مواد بیولوژیکی بسته به ساختار خود می توانند تولید رطوبت یا جذب آن را فراهم کنند.

پانسمان های کلاژن به راحتی قابل استفاده و برداشتن هستند.

پانسمان های کلاژن معمولاً از کلاژن گاو ، مرغ ، مرغ یا خوک تهیه می شوند.

سلولز بازسازی شده اکسیده شده ، ماده گیاهی است که با کلاژن ترکیب می شود .

این پانسمان با اتصال و غیرفعال کردن متالوپروتئینازهای ماتریس در محیط زخم ،محیط ایده آلی برای زخم می سازد.

درک بیشتر فرآیندهای بیوشیمیایی درگیر در ترمیم زخم ، امکان طراحی محصولات مراقبت از زخم را با هدف اصلاح عدم تعادل در لایه های زیرین زخم فراهم می کند.

محصولات سنتی مراقبت از زخم تمایل دارند به وضعیت ریز محیطی زخم بپردازند ، از جمله کنترل رطوب زخم ، مدیریت ترشحات .

کلاسهای جدیدتر مواد بیولوژیکی و مواد زخم زدا مانند کلاژن و فاکتورهای رشد ، نقایص خاص در محیط مزمن زخم را هدف قرار می دهد.

پانسمان کلاژن

فرمول کلاژن در بدن انسان

کلاژن که ۲۵٪ از کل پروتئین پستانداران را تشکیل می دهد ، در استخوان ها ، بافت همبند ، تاندون ها ، رگ های خونی و پوست قرار دارد.

در پوست ، کلاژن در ارتباط با پروتئین های دیگر ، مانند الاستین ، ماتریس اصلی و منعطف را تشکیل می دهد که شامل سلولهای زنده پوستی ، رگ های خونی ، غدد چربی و سایر مؤلفه های ماتریکس خارج سلول (گلیکوزآمینوگلیکان ، گلیکوپروتئین ها) می باشد.

هر مولکول کلاژن در ماتریکس خارج سلولی پوستی از ۳ زنجیره پروتئین مارپیچی به شکل یک مولکول پرولاژن فوق العاده ،درون یک سلول (فیبروبلاست) تشکیل شده و سپس به فضای خارج سلولی ترشح می شود.

پانسمان کلاژن

نقش کلاژن در زخمهای مزمن

در زخم مزمن ، رسوب کلاژن با تاخیر یا جلوگیری از عوامل متعدد ایجاد می شود .

با به کارگیری فیبروبلاست ها ، سلول های غالب در مرحله تکثیر دهنده بهبود زخم طبیعی ، به کار گرفته می شوند .

فاکتورهای محیطی نیز روی سطح کلاژن در بستر زخم مزمن تأثیر می گذارند.

از میان این عوامل دوطبقه از آنزیم ها وجود دارد که سطح آنها در زخم های مزمن بالا می رود.

۱-متالوپروتئینازهای ماتریس (MMPs)

۲-elastase

MMP ها در تخریب پروتئولیتیک کلاژن دست نخورده بومی و قطعات جزئی تخریب شده کلاژنی نقش دارند.  MMP ها نیز نقش مهمی در فرآیندهای متابولیک طبیعی در پوست دارند. با این وجود ، در زخم مزمن ، سطح MMP غیر طبیعی افزایش می یابد.

پانسمان کلاژن

انواع پانسمان های کلاژن

پانسمان کلاژن جاذب.
ژل کلاژن ضد میکروبی.
پانسمان کلاژن نقره.
پانسمان کلاژن آلژینات.
پانسمان های کلاژن هیدروژل.
پانسمان های کلاژن غیر چسبنده.

برخی از ویژگی های پانسمان کلاژن

متالوپروتئینازهای ماتریسی (MMPs) موجود در مایع خارج سلولی زخم معمولاً کلاژن طبیعی موجود در بدن را تجزیه می کنند و بنابراین باعث بهبودی زخم می شوند.

گفته می شود كه پانسمان كلاژن به MMP هایی متصل می شود كه منبع كلاژن جایگزین دارند. این به بدن اجازه می دهد تا برای مدت زمان طولانی تر کلاژن بیشتری را برای زخم فراهم کند.

پانسمان زخم کلاژن دارای ویژگی ها و مزایای زیر است.

  • جاذب
  • آسان برای استفاده
  • یک محیط مرطوب ایده آل و مناسب برای بهبود زخم
  • تحریک و ناراحتی کمتر
  • کاهش عفونت زخم
  • درمان انواع زخم
برگشت به بالا